Bu içerik 13 Kasım 2009 Cuma 17:35 de eklendi, 2 kere paylaşıldı

Ordan burdan :)

Sensiz bensiz kalmamak için senli benli olmamak lazım

Belirli adres verme yolları vardır filanca marketin sağı, falanca kurumun solu...
Bizimde seneler önce adres tarifimiz:
"TEDAŞ'ın Üstü" olmuştur. Derken TEDAŞ oradan taşındı taşınmasına da, seneler sonra bile adresteki tek değişiklik bir sıfat eklentisi olarak devam etti:
-Nerede oturuyorsunuz?
-Eski TEDAŞ'ın üstü.

***

-Oğluuummmm!
-NEEE!
-"NE" denmez evladım, ne denir?
-Annem lütfen, "Ne" denir mi denmez mi doğru öğret!
-Laf oyunu yapma bana, laf oyunu yapma!

***

SENSİZ BENSİZ KALMAMAK İÇİN SENLİ BENLİ OLMAMAK LAZIM!

***

Batıl inançlarım vardır benim, kimin yok ki?
Bunlara ufak tefek delilikler de denilebilir.
Örneğin
Bir hastalık adı duysam üç kez tahtaya vururum.
"Hastasın" derler tahtaya vururum.
"Hastasın" derler tahtaya vururum.
"Hastasın" derler tah...
.
.
.

***

Çocukların hayalgücü sınırlarını algılayabilmek ne mümkün?
Terleyip soğutmasınlar, tozutup yorulmasınlar diye bizim çocuklara bir müddet yasakladık top ile oynamayı.
Sonuçta çocuk bunlar, elbet koşturacaklar ama şu rahatsızlık dönemleri biraz geçsin.
Amaaaaaaaa yasak masak hak getire :)
Siz pet şişenin içine toprağı doldurun, top yapın kendinizce...
Bazı şeyleri top durumuna getirip oynamalarını da yasak ettik böylece.
Dedim ya çocuk dediğine yasak işlemiyor:

Kendilerine havadan hayali bir top yaptılar ve onunla devam ettiler maçlarına.
Bizler ise ağzımız açık seyredebildik sadece.

Fakat anlayamadığım şey İkisinin de, şu hayali topu, nasıl olup da aynı yerde görmeyi becerebildiği oldu???

***

Her oyunun bir hilesi olduğu gibi, saklambaç oyunun da bir hilesi vardır:
"Seni gördüm, ebe! Ebe!"
(dersin görmediğin halde)
Ebelenen mahçup mahçup çıkar saklandığı yerden ve ebede tilkice bir gülümseme!

***

İki kişi konuşuyor:
-Abicim, babam neden senin ismini "SERİDUN" diye geçmiş kütüğe.
-Babamın ne suçu var SATİH, kütük memurunun kulağı peltekmiş :P

***

Ender insan gibi ben de kabak tatlısını çok severim, ama tek bir şartla yiyebilirim:
Bol cevizli olmalı!
Yok, cevizi az olursa kabak tadı verir... Hayatta yiyemem.

***

Değişik alışkanlıklarımda vardır
(Kimin yok ki?)
Örneğin
Bir film seyrederken o filmdeki oyuncuların başka hangi filmlerde oynadığını sayarım sesli sesli.
Biraz işkence benim için değil, yanımdakiler için elbet.
Bazense onları tanıdık yüzlere benzetirim:
-Aa! Şu aynı... Kimdi yahu? Iıı..şey... şeye benzemiyor mu yahu?!
Eşim:
-Alakası yok!
Şaşkın ben:
-Nasıl alakası yok? Kimden bahsettiğimi nereden biliyorsun?
Kendinden emin eşim:
-Ne alaka hayatım, ne alaka?
Ben:
-Tamam...söyle o halde kimmiş benim bahsettiğim kişi?
Eşim:
-Sen tanımazsın.
_!!!???

Saygılarımla
Lavinya Öz.