Kimler kadınları daha iyi tanırlar. Kitap kurtları mı? Yoksa gönül hırsızları mı?

 

Üniversitede çalıştığım dönemde, okula gelip-giderken öğrencilerle aynı servis otobüsünü kullanıyorduk. Ben de otobüste ya bir şeyler dinliyordum veya bir şeyler okuyordum. Derken bir gün bir öğrenci bana bir soru sordu ve ben de ona cevap verdim. Bunun üzerine, bizim memlekette-Kırşehir’de “ekemiş”, yani “bilmiş” olarak diye nitelendirilen tipte başka bir öğrenci: “Hocam, bu cevabı hangi kitapta okudunuz?” diye sordu. Ben de: “Hayattan mı, yoksa kitaptan mı? Hatırlamıyorum!” gibi bir cevap verdim.

 

Bu öğrencinin bana ima ettiği şey, aslında bir kitap kurdu olduğum ve hayatı gerçekten duyumsamayıp, onu kitaplardan öğreniyor olduğum gibi bir şeydi. Veya belki de, sadece dikkatimi çekmek istemişti, bilemiyorum.

 

 

Aslında kitap okurları hayat içinde geziniyorlarsa, hayatı da okurlar ve zaten bundan kaçamazlar. Donanımlı birisinin hayatı okuması daha farklıdır. (Yani ben hayatın içinde dolaşan bir okurdum!) Ama hayatın içinde dolaşanlar, kitap okumaktan kaçabilirler ve bu da hayatı eksik veya mümkün olan düzeyde okuyamadıkları anlamına gelir.

 

Kitabî kültürü önemseme tavrı, özellikle yabancı turistlerde çok dikkatimi çeker. Mesela bir ülkeyi ziyaret etmeden önce, o ülke hakkında kitaplar okurlar. Bir yeri sadece gezmekle orasını tanıyıp-anlayamayacaklarını düşünürler ve bu düşünce doğrudur da! Ben Üsküdar’da ellerinde kitaplarla dolaşan ve ilginç bazı yerlerin nerede olduklarını araştıran turistlere sıklıkla rastlarım. Belli ki Üsküdar hakkında buraya gelmeden önce bir şeyler okumuşlardır. Ben de Fatih Sultan Mehmet’in Rum bir mimarla mahkemeye çıktığı binanın Üsküdar’da olduğunu bir dergiden öğrenmiştim. Hâlbuki ben adı “Fatih’in Mahkemesi” olan bu binanın yanından belki ayda 2-3 kez geçiyordum ve orası benim için eski bir binadan başka bir şey değildi! Çünkü o dönemde binanın üzerinde dikkat çekici bir yazı yoktu ve bina da kendi geçmişini bana anlatamazdı!

 

 

Kadınlar da kentler gibidirler insanın doğası ve dolayısıyla kadınlar hakkında kitabî kültürleri olmayan insanlar, onlarla çok zaman geçirseler de, onları doğru tanımlamakta zorluk çekerler onlarla ilgili olarak eksik veya yanlış yargılara ulaşırlar mesela onların “geveze” oldukları sonucuna varırlar. Hâlbuki kadınlar yüksek sesle düşünürler geveze değildirler. Bu durumu kadınlar da tanımlamamış olabilirler ve size: “Biz geveze değiliz yüksek sesle düşünürüz!” şeklinde bir bilgi veremeyebilirler! Bu bilgiyi size, onlarla ilgili olarak yapılmış araştırmaların yer aldığı bir kitap verebilir! Kadınları onları “geveze” olarak tanımlamış olmakla, “yüksek sesle düşünüyorlar” diye tanımlamanın ne denli büyük bir fark meydana getireceğini varın siz düşünün!

 

Meselâ yine kadınlarla çok zaman geçirdikleri için onları iyi tanıdıklarını sanan ve kitabî kültürden yoksun bu tür “bilge” erkekler, kadınların paralı erkeklerden hoşlandıklarını olumsuz bir ifadeyle söylerler. Hâlbuki kadın eşini seçerken, kendisi ve özellikle çocukları için bir “gelecek” seçmektedir. Yani bir kadının güçlü bir erkekle birlikte yaşamayı istemeleri normaldir. İnsana dair kitabî kültürünüz varsa, kadının içindeki güdünün bu olduğunu bilirsiniz! İşin aslına bakarsanız, ben de kadın olsam, 5 parasız olan ve bu durumdan kurtulmaya çalışmayan bir erkekle evlenmek istemezdim! Çünkü kendi haklarımdan vazgeçebilsem bile, çocuklarımın haklarından vazgeçemezdim! Kaldı ki kendi haklarınızdan vazgeçseniz bile, ancak para ile satın alınabilecek olan tıbbî bakım, eğitim vs gibi ihtiyaçlarınızı yok edemezsiniz!

 

 

Bu noktada: “Kadınlar da kendilerini okuyamıyorlar!” diyebilirim. Onların güçlü bir hayat arkadaşı arayışlarını haklı bulurum, ama “güç” kavramı içine karakteri dâhil etmemeleri bana acı gelir! Çoğu kez, ciddî ilişkilerde standartları inanılmaz derecede yüksek tutup, iyi niyetli adayları kaybetmeleri sebebiyle, fiziksel veya duygusal ihtiyaçları baş başa kalırlar. Bundan dolayı, manipülasyona açık bir hale gelirler ve bu durum da, ayrı bir yazı konusudur.

 

Kadınları çok iyi tanıdıklarını düşünen bu tip mektepli olmayan “alaylı” erkeklerin diğer bir özellikleri de, genellikle bütün kadınları temsil etmeyen bir grubun üzerinden sonuçlara varmalarıdır. İnsanlar “bilgece” tespitlerde bulunmaktan ve bir şeyleri çözüp-anlamış gibi konuşmaktan hoşlanırlar. Dolayısıyla aslında belli bir grup kadınla muhatap oldukları halde, bütün kadınları anlamış gibi davranırlar.

 

Aslında buna benzer hataları, kitabî kültürden yoksun kadınlar da, erkekleri tanımlarken yaparlar. Bu konuyu da başka bir yazımda ele almak isterim!

 

Vaktiyle Amerika’da bir terörist yakalanır. Yapmış olduğu bombanın formülünü nereden bulduğunu sorarlar. O da formülün ünlü bir ansiklopedide yer aldığını söyler ve söylediği şey de doğrudur! Sözün özü, insanı anlamanın sırrı da, bilgelerin yazmış olduğu kitaplardadır!