Sözcüklerin çiftetellisi şiir/ 2

Rüştü Onur(3 Ağustos 1920,Devrek – 12 Aralık 1942, İstanbul). Türk şair.

BİR ŞAİR:RÜŞTÜ ONUR

Rüştü Onur(3 Ağustos 1920,Devrek – 12 Aralık 1942, İstanbul). Türk şair.

3 Ağustos 1920 tarihinde Devrek’te dünyaya geldi. Babası, bir köy öğretmeni olan Mehmet Emin Onur, annesi Fikriye Hanım’dır [1] Ailenin en büyük çocuğu olan Rüştü Onur’un Hüseyin ve Saffet adında iki erkek kardeşi vardır. İlk öğrenimini 1932’de Devrek’te tamamladıktan sonra Kastamonu’da başladığı ortaöğreniminiZonguldak’ta Zonguldak Mehmet Çelikel Lisesi’nde sürdürdü. Vereme yakalandığı için 1938’de öğrenimine bir yıl ara vermek zorunda kaldı ertesi yıl tekrar okula başlasa da artık okul havasından uzaklaştığı için öğrenimine devam edemedi. Okulu bıraktı ve “Maliye Varidat Memur Muavini" olarak Ereğli Kömür İşletmeleri´nde çalışmaya başladı.

Hastalığının şiddetlendiği 1941-1942 yıllarını iş ve hastane arasında geçiren Onur, Zonguldak M. Çelikel Lisesi’nde bir sene öğretmenlik yapan Behçet Necatigil ve yakın arkadaşı şair Muzaffer Tayyip Uslu ile birlikte Zonguldak’ta çıkan dergi ve gazetelerde ve İstanbul’da yayımlanan Değirmen mecmuasında şiir ve yazılar yayımladı. Sağlığı kötüleşince İstanbul’a giderekHeybeliada’daki Senatoryumda tedavi gördü. Senatoryumda bulunduğu sırada tanıştığı, aynı kurumda tifodan yatmakta olan Mediha Sessiz ile a nişanlandı. Aynı yıl İstanbul’a giderek nişanlısının evine yerleşti[1]. Nişanlısının 3 ay sonra tifodan ölümü üzerine kendi durumu da ağırlaştı. Beşiktaş’ta Şair Leyla Sokak’taki evinde 2 Aralık 1942´de yaşamını yitirdi. Ortaköy Mezarlığı’na defnedildi.

Salah Birsel 1956´da şiirlerini ve diğer yazılarını "Rüştü Onur" adlı bir kitapta topladı.

Rüştü Onur hastalığı nedeniyle yaşamının çok kısa olacağını bilerek yaşadı ve şiirlerine de bu duyguyu yansıttı. Adı, ölümünden sonra hep kendisi gibi genç yaşta ölen şair arkadaşı Muzaffer Tayyip Uslu ile anıldı.

Ölümünden Sonra

1983’ten itibaren doğumyeri olan Devrek’te adına Anma Günleri düzenlenmektedir.
Elveda adlı şiiri 1985 yılında müzisyen Süreyya Akkaş tarafından bestelendi.
Şairin çıkarmayı istediği ama sağlığında gerçekleştiremediği dergi, “Şehir” adı ile 2004 yılından beri aylık olarak Zonguldak’ta yayınlanmaktadır.

Yapıtları

Rüştü Onur (Ölümünden sonra yayınlandı, 1956)
          ŞEHİR Dergisi Aralık-2007(S:29) sayısını ağırlıklı olarak Rüştü ONUR’a ayırmış.İbrahim TIĞ”Onur ve Şehir” adlı yazısında,Rüştü Onur’un 12.09.1940 tarihinde dostu Necati Cumalı’ya yazdığı mektubunda  “Ey  benim mektuplarıyla huzur bulduğum ve avunduğum kardeşim,”Şehir’de” buluşacağız.Her ne pahasına olursa olsun Şehir çıkacak.” diyerek Rüştü Onur’un çıkarmak isteyip de ömrü yetmediği için çıkaramadığı Şehir dergisini,bir vasiyet kabul ederek 2004 yılında çıkarmaya karar verdiklerini belirtiyor.Emeklerini kutluyorum.

          Türk şiirine, kısa ömründe silinmez izler bırakan Rüştü Onur’u iki şiiriyle analım bu sayfalarda.

MEMNUNİYET (

Benden zarar gelmez
Kovanındaki arıya
Yuvasındaki kuşa
Ben kendi halimde yaşarım
Şapkamın altında.
Sebepsiz gülüşüm caddelerde
Memnuniyetimden
Ve bu çılgınlık delicesine
İçimden geliyor.
Dilsiz değilim susamam
Öyle ölüler gibi
Bu güzel dünyanın ortasında
                            Rüştü Onur

İTİRAF

I
Size açabilmeliydim içimi
Geceler yalnız size
Ve yüzüm kızarmadan
Çocukluğumun küçük aşklarını
Anlatabilmeliydim
Geceler yalnız size.


II
Benim de aşklarım oldu
Ve alabildiğine günahlarım.
Halbuki bigünah olmak istedim
Bütün ömrümce.


III
Anam,
Ben topaç çevirirken sokakta,
Benim güzel oğlum,
Paşa olacak derdi...
Halbuki ben hâlâ
Topaç çeviriyorum sokakta.
                                              Rüştü Onur

*Kemal Bayrakçı

İçeriğin Orjinal Hali
http://www.yenimuhalefet.com/index.asp?sayfa=makale_oku&hktgid=75&hid=2105

Etiketler: şiir,şair,rüştü onur